Learn 2B Dutch Blog

Het moment dat je je kinderen van zes en acht voor het eerst Engels hoort spreken met andere kinderen, voelt een beetje als wanneer je ze voor het eerst de helling af ziet skiën. Dat ze je na een weekje skiles inhalen op de piste, is net zo onwaarschijnlijk als dat ze jou na een maand of twee op school in het buitenland gaan vertellen wat het Engelse woord voor lineaal is (ruler). Trots en verbouwereerd was ik.

‘We doen het'
Nu een jaar geleden gingen we op ‘oriëntatiebezoek' naar Hong Kong. Kijken of we daar naartoe zouden willen/kunnen/durven verhuizen. We (vooral ik) haalden diep adem en zei aan het einde van het bezoek met een klein stemmetje: ‘ok, we doen het'.

Engelse les in Nederland
Direct na terugkomst in Nederland gingen we op zoek naar een Engelse juf die de jongens in de twee maanden die het nog zou duren voor we de grote oversteek zouden gaan maken, zoveel mogelijk Engels zouden kunnen bijbrengen. Uiteindelijk vonden we, dankzij Marktplaats, twee juffen die drie keer in de week bij ons thuis les konden geven. Twee keer twee uur onder schooltijd en twee uur in het weekend. We hadden haast, want we hadden maar zes weken totdat we zouden vertrekken...

Mijn bijdrage
Op internet had ik gekeken naar wat ik er zelf nog aan zou kunnen doen. Moesten we thuis alleen nog maar Engels gaan praten misschien? De meningen zijn, zoals zo vaak op onderwijsgebied, zeer verdeeld maar thuis van de ene op de andere dag Engels gaan spreken tegen je kinderen wordt door de meeste experts niet aanbevolen. Wel liet ik ze, als ik stond te koken, aan de keukentafel oefenen met software van Juffrouw Blom (woorden Engels) en als we in de auto zaten vertaalden we woorden van Nederlands naar Engels. Als we uit eten gingen deden we Galgje met Engelse woorden. ' s Avonds in bed las ik ze, bij wijze van experiment, voor uit Engelse boeken, maar dit laatste viel niet erg in de smaak. ‘We snappen er niks van mam'.

Hmmm
Op een speelse manier leerden ze namen van dieren, lichaamsdelen, getallen en kleuren. Alleen, helaas, het klonk nog niet erg Engels en bovendien waren het vooral afzonderlijke woorden die ze leerden. Na twee maanden waren ze nog niet in staat een enigszins kloppende Engelse zin te produceren. ‘Kinderen leren Engels in no-time', zei de een tegen me. ‘Je hoeft je echt geen zorgen te maken over het Engels', zei de ander. ‘Hmm. Jaja...', antwoordde ik dan om vervolgens te denken: ‘eerst zien, dan geloven'.

Toelatingstesten in Hong Kong
Om in Hong Kong naar een van de goed aangeschreven basisscholen te gaan, worden de kinderen eerst uitvoerig getest. Met name om te kijken of het Engels dat ze spreken goed genoeg is om mee te kunnen draaien in de klas (en om geen blok aan het been van de juf of meester te worden). In juni vertrokken we en, ondanks dat we ons zes weken lang behoorlijk hadden ingespannen, het Engels van de kinderen leek nog niet echt ergens op.

Geen school voor de kinderen
Naast uitvoerig testen, doen ze in Hong Kong ook aan eindeloze wachtlijsten voor scholen. Geen enkele goed aangeschreven internationale school had in juni een plekje voor ze.... Enerzijds betekende dit dat ze drie (!) maanden vakantie zouden hebben, anderzijds was er meer tijd om het Engels op peil te brengen. Opnieuw werden er juffen aangerukt en werden de kinderen aangemeld voor summer courses.

De hele dag Engels om je heen
De summer courses bleken een goede zet. Blijkbaar is het van belang dat kinderen de nieuwe taal de hele dag om zich heen horen. Grappig was het om te zien hoe verschillend de oudste en de jongste met hun nieuwe taal omgingen. De oudste maakte al snel gemixte zinnen. ‘I go to the winkel', terwijl de jongste consequent Nederlands terug bleef praten tegen de kinderen en de juf, waarop de oudste dan weer de hele dag: ‘I don't understand you' tegen de jongste ging zeggen, die daar vervolgens weer heel verdrietig om werd.

Test na test
Inmiddels was het augustus en zou het niet lang meer duren voordat de scholen weer open gingen. Het Engels dat ze intussen spraken klonk echt al heel redelijk. Ik was benieuwd hoe de testers van de prestigieuze internationale basisscholen daarover dachten. Helaas waren zij minder enthousiast. ‘Stuur ze eerst maar een half jaartje naar een b-keuze school en dan testen we ze over een half jaar nog een keer'.

Twijfel
Ik kon wel huilen. Ik begon er sterk aan te twijfelen of we er wel verstandig aan hadden gedaan om ze van hun leuke, goede en gezellige school in Amsterdam af te halen en mee te nemen naar Hong Kong. Hun rapportcijfers waren altijd goed geweest, maar desondanks meldde school na school dat ze onze kinderen helaas geen plekje konden geven.

B-keuze school
Een b-keuze school dan maar. Als we maar dik betaalden, dan had de Amerikaanse Montessori School wel een plekje voor de oudste. Voor de jongste was er een Britse kleuterschool die wat bijbeunde op het gebied van basisonderwijs. Beide scholen waren ver van ons huis, maar ‘iets is beter dan niets' redeneerden we en na drie maanden zomervakantie was moeder ook wel klaar met vakantievieren.

Eind goed al goed
Voor de expats onder u is dit waarschijnlijk geen nieuws, maar alles werd anders toen ze eenmaal naar (de b-keuze) school gingen. Nog geen maand na de eerste schooldag had ik dat trotse en verbouwereerde gevoel dat ik in de inleiding beschreef. En nu, bijna een jaar later, spreken ze beide mooier Engels dan hun moeder en zeg ik tegen iedereen die het horen wil: ‘Maak je maar geen zorgen, kinderen leren Engels in no-time'.

Door: Ellen Blom van Juffrouw Blom

Comment (0) Read More...

Just as every year, the Netherlands will celebrate Queens Day on 30 April. Queens Day is a national holiday in the Netherlands, the Dutch Antilles, and Aruba. It has been celebrated since 1949. This day used to be called ‘Princesses Day'. It was celebrated for the first time on 31 August 1885. Princess Wilhelmina, Beatrix's mother, was five years old at the time. In 1890, Princesses Day was followed by Queens Day celebrations. This day developed into a holiday for children.

In modern times, Queens Day is a day of celebration for everyone. People flood the streets are allowed to sell their possessions without a licence. This relaxed policy as lead to expansive ‘flea markets', also called ‘free markets'. Games are played and open air festivals are organised. On Queens Day, the entirety of the country turns orange. Most stores have things especially for this day on sale, such as sunglasses, horns, t-shirts and hats.

Queen Beatrix and as many of the other members of the royal family as possible visit one or two places in the Netherlands every year. This year they are visiting Wemeldinge and Middelburg in Zeeland.

Comment (0) Read More...

Toen wij begin 2009 verhuisden van Amsterdam naar Hong Kong, spraken onze kinderen van zes en acht, van de ene op de andere dag meer Engels dan Nederlands. Omdat wij niet van plan zijn de rest van ons leven in Engelssprekende landen te wonen, vinden we het belangrijk dat onze kinderen goed Nederlands blijven spreken, lezen en schrijven.

Ik was nieuwsgierig hoe andere ouders het Nederlands van hun kinderen op peil houden en stuurde een email rond aan iedereen die ik kende in het buitenland en aan vrienden-met-vrienden-in-het-buitenland. De vraag die ik had was simpel: “Wat doe jij om het Nederlands van je kinderen op peil te houden”. Daarnaast plaatste ik op verschillende internetfora dezelfde vraag.

Veel reacties: “Nederlands blijven spreken en lezen”
Het eerste wat opviel, is de grote hoeveelheid reacties die ik ontving. Blijkbaar is het een onderwerp dat ouders na aan het hart ligt. Het allerbelangrijkste advies dat ik kreeg is dat we thuis vooral Nederlands moeten blijven spreken. Deze website besteedde hier onlangs ook al een interessant artikel aan.

Naast spreken, is het ook van groot belang (samen) te blijven lezen in het Nederlands, schreef een inhoudelijke deskundige me. “Omdat Nederlands en Engels heel anders in elkaar zitten, is het belangrijk dat kinderen Nederlandse woorden blijven zien. Door ze te zien, zullen ze de woorden onthouden en uiteindelijk ook weten hoe ze de woorden moeten schrijven”.

Zelf vind ik het blijven spreken in het Nederlands geen lastige opgave. Wat ik verder doe, is dat ik mijn kinderen probeer bij te brengen dat ze Nederlands spreken, wanneer dat kan. Dat klinkt eenvoudiger dan het is, want al na twee maanden school gingen ze van de ene op de andere dag onderling Engels spreken en blijkbaar zijn ze daarin niet uniek. Een van de mensen die reageerde: “Mijn zoon is nu vijf en net begonnen met primary school. Hij weigert om Nederlands te spreken. In eerste instantie weigerde ik te antwoorden als hij het niet in het Nederlands vroeg. Nu herhaal ik wat hij zegt in het Nederlands en ineens herhaalt hij het zelf ook”.

Het lezen van Nederlandse boeken is voor ons een grotere opgave. Ten eerste omdat de internationale school verlangt dat er dagelijks (!) in het Engels wordt gelezen met de kinderen en ten tweede omdat mijn kinderen lezen geen leuke bezigheid vinden.

De Nederlandse school
Daarnaast gaat een groot deel van de kinderen van de mensen die reageerden naar de Nederlandse School in hun woonplaats. Dit geldt vooral voor de kinderen die in stedelijke gebieden wonen. In dunbevolkte gebieden vind je meestal geen Nederlandse school. De ouders met kinderen op de Nederlandse school zijn blij dat die school er is. “Het is fijn dat vakkundige mensen zorgen dat mijn kinderen bijblijven met Nederlands”, schreef iemand. Voor veel mensen heeft de Nederlandse school ook een sociale kant: “Ik vind het sociale aspect minstens zo leuk als de inhoud. Mijn kinderen vinden het heerlijk om een paar uur in de week met Nederlandse kinderen, Nederlandse les te krijgen”.

Naast de overwegend positieve geluiden over de Nederlandse school, zijn er ook kritische geluiden. Het bijwonen van de lessen en het maken van huiswerk kost veel tijd en energie en omdat dit bovenop de normale school komt, is de belasting voor sommige ouders en/of kinderen gewoonweg te zwaar. “Wij werken allebei, ik zou niet weten hoe ik onze drie kinderen op woensdagmiddag van hun verschillende scholen moet halen om ze vervolgens naar de Nederlandse school te brengen”. Of: “School is voor door de week, ik vind het te veel gevraagd voor mijn kinderen om ze ook nog op zaterdag naar de Nederlandse school te laten gaan. Zaterdag is voor sporten en spelen”.

Een andere ouder zegt: “Mijn kinderen gaan niet meer naar de Nederlandse school. Ik vind het zonde dat hij een flink deel van de tijd op school met dingen bezig is die hij al beheerst. Mijn zoon is bijvoorbeeld goed in begrijpend lezen, maar minder in spelling. Het zou fijn zijn als er meer maatwerk zou worden geleverd. Zeker ook omdat de Nederlandse school niet om de hoek is. Ik heb besloten het Nederlandse onderwijs zelf te gaan verzorgen, met hulp van software van Juffrouw Blom.

Afstandsonderwijs
En dan is er nog een flinke groep ouders, die woont in een gebied waar geen Nederlandse school actief is. “Ik zou willen dat hier een Nederlandse school was, want ik maak mij grote zorgen over de Nederlandse taal van mijn kind. Het lijkt na twee jaar al nergens meer op”.

Sommige van deze ouders kiezen voor het afstandsonderwijs van de Wereldschool of Edufax.  “Ik ben blij dat deze instanties er zijn. Ik ben zelf geen onderwijzer en zou niet weten waar ik zou moeten beginnen”. Naast veel positieve, zijn er over deze vorm van onderwijs ook negatieve geluiden te horen. “Wat ik jammer vind, is dat er veel begeleiding van de kant van de ouders nodig is en die tijd heb ik met drie kinderen en een baan, eigenlijk niet”. Een andere veelgehoorde klacht is dat het te lang duurt voordat er feedback komt. “Tegen de tijd dat je kind de resultaten te zien krijgt, weet hij al niet meer dat hij de oefeningen heeft gedaan”.

Een ander bezwaar is de prijs van de Edufax en Wereldschoolprogramma’s. Iemand schreef: “Wij moeten het zelf betalen, en eigenlijk is het voor ons te duur”.

Niks doen
En dan nog de laatste groep. Dat waren niet de mensen die spontaan reageerden op mijn e-mails en posts op internetfora, maar mensen die ik her en der tegenkwam. Dat zijn de ouders die het Nederlands voorlopig laten voor wat het was. “Ik ben te druk” was het argument. Of: “…te zware belasting voor de kinderen, ze hebben al zoveel huiswerk”. Ze vertrouwden er op dat de kinderen, eenmaal terug in Nederland, weer net zo snel Nederlands zouden leren als dat ze het Engels hadden opgepakt.

Wat is wijsheid?
Voor onze eigen kinderen heb ik, mede op basis van de reacties, besloten om ze naar de Nederlandse School hier in Hong Kong te laten gaan. Daarnaast laat ik ze een uurtje per week oefenen met Nederlands op de computer en gaan we deze zomer zo lang als mogelijk naar Nederland. Onder het mom van taalonderwijs ontvluchten we de snikhete zomer van HK. Tot groot plezier van de oma’s.

Door: Ellen Blom van Juffrouw Blom

Comment (3) Read More...